Hugo França
Hugo França was born in Porto Alegre in 1954. In search of a life closer to nature, moved to Trancoso (Bahia) in the early 80s, where he lived for 15 years. There, he realized the waste caused by wood's extraction and use; this experience guided his work. Since the late 1980s, develops "sculptural furnitures", term first used by criticism Ethel Leon and adopted by França for its accuracy in describing the production he runs by reusing forestal and urban debris - trees that became condemned by natural causes, inclement weather or by man.
The pieces created by the designer come from a creative dialogue with the raw material: everything begins and ends in the tree. It is his inspiration; its forms, holes, cracks, burn and time marks moves his sensitivity and lead him to a carefully chosen design, a minimal intervention that generates unique pieces.
Interesting literature:
Hugo França, Evelise Grunow, Viana & Mosley, 2007
Praesent id libero id metus varius consectetur ac eget diam. Nulla felis nunc, consequat laoreet lacus id.
Donec id justo non metus auctor commodo ut quis enim. Mauris fringilla dolor vel condimentum imperdiet.
Commodo cursus magna, vel scelerisque nisl consectetur et. Donec id elit non mi porta gravida at eget metus.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Vestibulum id ligula porta felis euismod semper.
Sed purus sem, scelerisque ac rhoncus eget, porttitor nec odio. Lorem ipsum dolor sit amet.
Vivamus pellentesque vitae neque at vestibulum. Donec efficitur mollis dui vel pharetra.
Praesent id libero id metus varius consectetur ac eget diam. Nulla felis nunc, consequat laoreet lacus id.
Donec id justo non metus auctor commodo ut quis enim. Mauris fringilla dolor vel condimentum imperdiet.
Commodo cursus magna, vel scelerisque nisl consectetur et. Donec id elit non mi porta gravida at eget metus.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Vestibulum id ligula porta felis euismod semper.
Vivamus pellentesque vitae neque at vestibulum. Donec efficitur mollis dui vel pharetra.